شرح تهذيب المنطق

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 10542/1 آغاز: بسمله الحمد حمد در لغت وصفی است بجمیل اختیاری به جهت تعظیم و تبجیل نه بطريقه سخريه و استهزاء؛ انجام: یعنی آنچه مذکور شد در ثامناز روس ثمانیه بمقاصد اشبه است و این ظاهر شد از بیان مذکور. خط: نستعلیق، کا: ابوالقاسم بن سلطان حسین عبدالعظیمی، تا: جمادی الاول 998ق؛ تملک: ابوالقاسم بن سلطان حسین عبدالعظیمی در 998ق؛ محشی؛ جلد: تیماج، 72گ (2پ-73ر)، 22 سطر، اندازه: 13×23سم [ف: 33/1 - 89]