شرح تشریح الافلاک

6. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1027 آغاز: قائم برأسه فی الشمال و رجلاه فی الجنوب متوجه الى المشرق ماداليدين باحديهما ... (در صفحه دوم آمده): السادسة من العظام المشهوره دايرة الافق الحقیقی و هی دائرة عظيمة ... قال ره الحاشيه ان قلت طرده؛ انجام: و هی ای القبلة الى خلاف جهة الظل تامل ثم كلام المصنف ره لكونه وجدت فی بعض نسخ المتن بعد ذلك هذه العبارة سقيمة هذا ما غفلت عنه عوائق الزمان و لم يتنبه له طوارق الحدثان و الحمدلله رب العالمين ... كاتب نسخه اضافه كرده است: كتبت بعض الحواشى من المصنف و اشرت الى بعضها لعدم وقت واسع للكتابة و هذه الحواشى كأن الشارح عليه الرحمه لم يظفر عليها والا لكتبه فى اصل الكتاب كما هو دأبه از اوائل فصل دوم تا آخر را دارد. شرحی است بر شرح تشریح الافلاک شیخ بهائی که چون ناقص الاول است. شارح دوم را نشناختم. لكن چنین می‌نماید که شارح از شاگردان مصنف بوده است و آن را در ربیع الاول 1082ق ساخته است؛ خط: نستعلیق زیبا، کا: محمد کاظم بن حاج محمد صادق اصفهانی، تا: محرم 1228ق؛ افتادگی: آغاز؛ محشی با امضاء «محمد کاظم اصفهانی»؛ مهر: حاج سید سعید؛ کاغذ: صیقلی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 51گ، 17 سطر (5/5×12/5)، اندازه: 10/5×18سم [ف: 3- 1406]