شرح الفیه ابن مالک

6. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 901 آغاز: و رفع فعل و نصب مشترک میان فعل و اسمند و چون اسم مرفوع و اسم منصوب و فعل مرفوع که مضارع مفرد باشد بی عامل لفظی ظاهر و بین بود لهذا اکتفا نمود در تمثیل بفعل منصوب؛ انجام: فاحمدالله مصلیا علی ×× محمد خیر نبی ارسلا / و اله العز الكرام ام البررة ×× وصحبه المنتجبين الخيره شرح و ترجمه روانی است از «الفیه» ابن مالک، شارح نخست چند بیت از «الفیه» را می‌آورد سپس به ترکیب آنها پرداخته و بعد از آن، ترجمه ابیات به طور آزاد روان ذکر می‌کند که تحت عنوان «حاصل معنی» است؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: دوشنبه 17 شعبان 1217ق؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: گالینگور سبز، 210گ، 15 سطر، اندازه: 16×22سم [ف مخ - 3 - 1153]