شرح الفية ابن مالک

35. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6141 آغاز: قال النبى صلى الله علیه و اله و سلم كل امرء ذي بال لايبداء فيه به اسم الله الرحمن الرحيم فهو ابتر اى ذاهب البركه و لايبداء بالحمدلله فهو اجزم ... الحمد لغتة الوصف بالجميل الاختيارى ... و صلواتاً و اسلاماً اسماً مصدرين منصوبان على المفعولية؛ انجام: و نحو يومئذ و حينئذ و عتابن و اصابن الاصل عتابا و اصابا فجيء با التنوين بدلاً من الالف و ... عوضاً من اليا ... حواشی لغوی غیرمرتبط با متن و حواشی توضیحی مختصر. بخش کوتاهی از اوایل شرحی بر الفیه است. با بسیاری از شروح الفیه مقابله شد، مطابقت نمی‌کرد. با حدیث «کل امر ذی بال» و شرح و ترکیب آن آغاز شده؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، 3گ (33-35پ)، 11 و 12 سطر (6/5×11)، اندازه: 11/5×18/5سم [رایانه]