شرح الفية ابن مالک

3. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 3843 آغاز و انجام: برابر در فهرست بدون نام مؤلف و آغاز و انجام آن با شرح مکودی هماهنگ است، شرحی است به قول و به زبان عربی، و با همه فحص بلیغی که به کار رفت مع الاسف تعیین نام و زمان حیات شارح به طور قطعی ممکن نشد. [بلی به موجب این که در یک موضع بر مرادی (یکی از شراح الفیه و متوفی در سنه 749) اعتراض می‌کند پس معلوم می‌شود که عصر او مقدم بر قرن هشتم نیست و چون نسخه در سنه 977 کتابت شده قطعی است که از این طرف نیز متأخر از این تاریخ نخواهد بود و از این قرار عصر او محصور می‌شود به سنوات بین نیمه دوم قرن هشتم و نیمه اول قرن دهم]؛ خط: نسخ جلی، کا: فلاح بن صادق بن علی بن حسن، تا: 977ق؛ افتادگی: انجام؛ محشی منقول از ابن ناظم و سلطان محمد؛ واقف: ابن خاتون، 1067؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج مشکی، 281گ، 21 سطر (9/51×14/3)، اندازه: 17×24سم [ف: 12 - 128]