شرح اسماء الحسنی (شرح کبیر)

16. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 61 و 1345عکسی آغاز: خواندن میسر گردانید و قال و لقد يسرنا القرآن للذكر فهل من مدكر، و در وقت تصویر خلایق را صورتی خوب و صوركم فأحسن صوركم ... خاصیت اسم اول در صغیر آنست که چون نزدیک پادشاه وقت روند هفده بار برابر روی او بخوانند؛ انجام: و اسم اعظم اینست یا غیاثی عند کل کربتی ... اللهم هذا الجهد و علیک التکلان و صلی الله علی خیر خلقه محمد و آله اجمعین. در فهرست بدون نام مؤلف. در مقدمه کتاب آمده که شهاب الدین سهروردی به اسماء حسنی اهمیت زیادی می‌داد و هیچگاه از خود دور نمی‌نموده است، مدتی فخرالدین ابوالمکارم به خدمت شیخ رسیده و درخواست نمود که این نام‌ها را شرح نماید، پس از چهل اربعین این کتاب را بیافت و به جانب فارس برفت و از عربی به فارسی برگرداند. هر نامی در این کتاب دو شرح دارد یکی صغیر و دیگری کبیر، در هر مقطعی اول شرح صغیر و پس از آن شرح کبیر و پس از آن خود نام می‌آورد، و مجموع نامها که بدینگونه شرح شده اند چهل نام است؛ خط: نستعلیق شکسته زیبا، بی‌کا، تا: رمضان 1255ق، جا: قزوین، حسب فرمایش حاجی حسنعلی؛ مجدول، با سر لوح زیبا؛ تملک: محمود یخچالیان؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، 88گ، 12 سطر، اندازه: 10/5×18سم [ف: 1 - 72] و [عکسی ف: 4 - 91]