شرح اسماء الله الحسنی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1546/2 آغاز: صحت این بصحت پیوسته ... الفتاح مشتق است از فتح بمعنی حکم؛ انجام: به سعادت قبول نظر وصول یابد. صد شکر که این نامه چو بر وفق مرام ×× گردید به طالع دل غمدیده تمام / توقیع قبول یافت از حضرت میر ×× منظور خواص گشت و مرغوب عوام. الحمدلله الاول و الاخر و السلام علی من اتبع رسوله. به روش عرفانی در پایان شرح هر اسمی فائده‌ای است از اخبار و سخنان پیران و مشایخ درباره خاصیت آن و برای «حضرت مخدومی افندی» ساخته شده است. در آن یاد می‌شود از مولانا سید الدین کاشغری و شیخ زین الدین خافی. نسخه از «الفتاح» است تا «الصبور»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 11 رمضان 1068ق، جا: اردبیل؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: سپاهانی، 56ص (9-64)، 11 سطر (6/5×10)، اندازه: 10×15/5سم [ف: 8 - 172]