شاهنامه

95. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 275 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم. حمد و سپاس مر خدایرا عزوجل که خدای هر دو جهان و آفریننده زمین و زمان و روزی دهنده جانوران و فریادرس بندگان ... بدانکه چنین روایت کرده اند که ابومنصور ابن عبدالرزاق ابن عبدالله بن فرخ ابن ماهه ابن مازیار بن کتانک بن خسرو بن بهرام که کتاب سیر الملوک را از ابتدای کیومرث کاندر جهان بنیاد پادشاهی نهاد ... متن شاهنامه: بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین. بنام خداوند جان و خرد ×× کزین برتر اندیشه بر نگذرد؛ انجام: مقدمه: حسب الخواهش آن نور چشم مکرم معظم این لغات نوشته شد و الا بعضی از آنها بلکه اکثر از آنها موافق فرهنگ و برهان نیست. نسخه: نمیرم از این پس که من زنده ام ×× که تخم سخن من پراکنده ام تقسیمات این نسخه عبارت است از مقدمه منثور ابومنصور ابن عبدالرزاق ابن عبدالله ابن فرخ، شرح حال حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی و معانی لغات شاهنامه که به ترتیب حروف تهجی نوشته شده، متن شاهنامه که به دو قسمت منقسم شده: 1. آغاز شاهنامه تا سلطنت کیخسرو، 2. آغاز سلطنت لهراسب تا ختم کتاب (سلطنت یزدگرد). این نسخه حسب خواهش میرزا علی کتابت شده و کاتب آن ادعا کرده است در تصحیح این نسخه از متن شاهنامه سعی فراوان به کار برده است؛ خط: شکسته نستعلیق ممتاز، کا: سید علی حسینی شیرازی، تا: قرن 13، با تاریخ 1262-1276ق؛ مجدول، دارای سه سرلوح مذهب مرصع ممتاز، مجدول؛ کاغذ: ترمه نخودی ، جلد: مقوای روکش چرم طلاپوش مذهب، 1270ص، 25 سطر، اندازه: 19×30سم [ف: 4 - 847]