الشافی فی شرح الکافی

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 916 آغاز: بسمله. (الكتاب الثاني من الكافى) الحمدلله رب العالمين ... فيقول ... خليل بن الغازى القزوينی ... قد شرعت في شرح كتاب التوحيد من جملة الشرح المسمى بالشافى ... في جواز الكعبة ... في سنة سبع و خمسين و الف هجرية حامدا مصليا مسلما. كتاب التوحيد هذا الكتاب الثاني من كتب الكافى لثقة الاسلام ... الكلينى ... و هی ثلثة و ثلثون كتابا او اربعه و ثلثون ان عد كتاب الروضة جزء من الكافى و هو مشتمل على خمسة و ثلثين بابا (روی عبارت میان دو کمانه خط خورده است)؛ انجام: (الرابع ابو على الاشعرى ... قلت لابی عبدالله ... ندعو الناس الى هذا الامر) ... (فادخله في هذا الامر طائعا او کارها) عبارة عن التوفيق (تم كتاب التوحيد من الكتاب الكافى و يتلوه كتاب الحجة في الجز‌و الثاني من الكتاب الكافي تأليف ... الكليني رحمه الله تعالى) من تصرفات الناسخين. الحمدلله على التوفيق لاتمام شرح الجزء الاول من الكافي و نسأله التوفيق لاتمام شرح كله حق الشرح و كان الفراغ منه على يد مؤلفه فى سلخ ذى الحجة سنة سبع و خمسين و الف هجرية في مكة شرفها الله تعالى و صلى الله على محمد و آله و صحبه الاخيار - وفقت للاتمام ... بعيد صلوة العشاء الاخرة ليلة الاثنين الثالث و العشرين من شهر شوال سنة ثمان و خمسين بعد الالف و انا اقل العباد جعفر بن الغازي الرازى ... بدار السلطنة قزوين صانها الله تعالى و اهله عن كيد المفسدين. توحید کافی تا باب 31 «الاستطاعة» در این نسخه هست. و چهار باب آخر که در فهرست آغاز آمده در آن نیست؛ خط: نسخ، کا: جعفر بن غازی رازی، تا: دوشنبه 23 شوال 1058ق، جا: قزوین؛ در مجالسی مقابله شده که آخرین آنها در تاریخ روز سه شنبه 16 ربیع یکم 1059 بوده، باز بار دوم در مجالسی مقابله شده که آخرین آنها روز چهارشنبه 28 ذیقعده 1076 بوده، این نسخه هم اصل است چه تصحیحات و افزوده‌ها در هامش به نستعلیق هست و باید از خود قزوینی باشد و روی این حاشیه رفته‌ها و خط خوردگی‌ها که دارد پیداست که اصل می‌باشد و مانند ش 915 از زیردست قزوینی گذشته است، در گ 1ر چنین دارد: «هو. لمحرره: چرا ای فسلفی نا امن میسازی بخود ره را ×× ز فکر سست میپوشی بخس در راه خودچه را / سیه مستانه از غفلت بهر سو میشوی مایل ×× چه طولی داده ای از کجروی این راه کوته را؛ رضی (القمی) بتاریخ اواخر شعبان 1086 حسب الامر بندگان صاحبی استادی (اخوی دام ظله) نوشته شد» (شکسته نستعلیق خوش) نیز دارد: «للشيخ عبدالله بن راشد البحرانی فی مدح قزوین: بلد بنشر نسیمها يهدى الى ×× جناتها و لنورها لالاء / بلد علیه لمحة من طيبة ×× خضعت لها العلماء و الفضلاء / ما انت يا قزوين الا روضة ×× باريجها تتارج الارجاء / و البحر يقصر دون بحرک مده ×× فلذاک نقصان و ذا استيلاء / ما الجوهر المكنون مثل الجوهر ×× المبذول و هو بما به حصباء»؛ 210گ، 19سطر (9×17)، اندازه: 16×24سم [ف: 5 - 1359]