سیاحی گوید

« بسم الله خیر الاسماء بعد از آنکه از منزل مفسد بیرون آمدیم، رفیقم مرا برد میان چند فرقه غریبه که همه از طایفه کج بینان بودند و لیکن هر کدامی به یک نوع دیوانگی اختصاص داشتند. بعضی می‌خواستند امراض بدن را باحکام ... (؟) رفع کنند. بعضی مدتها خود را معطل می‌ساختند که از اقتران کواکب سرنوشت مردم را معلوم نمایند. جمعی هم معتقد بر این بودند که زبان نه برای ادای مطلب بل برای ترتیب سجع به جهت تضییع وقت اختراع شده. این دیوانه‌های نوع آخری که در افواه مردم به یاوه سرایی اشتهار داشتند بنا به پیروی اعتقاد خود ... »