السفير العرشی فی تفسیر آیة الکرسی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4875/2 آغاز: بسمله. الله لا اله الا هو الحی القیوم ... و بعد فان عبدالله الغریب الفقیر ابا نصر محمد بن منصور؛ انجام: بعد کسوفها لها صفحة تغشی العیون ... و بلغت سلسلة الکلام الى من هو لمن توکل علیه مخلصاً ... ان تمسک عن الکلام فی المرام لیکون باسم العظیم. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 10؛ مهر: محمد شفیع (مربع)؛ 102گ (85پ-186)، 25سطر [ف: 14 - 16]