سفرنامه مکه

2. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 776 آغاز: بسمله، حمد بی حد خداوندی را سزاست که احد و صمد است و سپاس بی عد و مر پروردگاری راست که لم یلد و لم یولد؛ انجام: خداوند ما را از امت محمد صلی الله علیه و از شیعه مرتضی علی علیه السلام محسوب کند 1288 تمام شد و السلام. تاریخ تألیف: 1288ق، اهداء به: ناصرالدین شاه. نویسنده، که ظاهراً از درباریان ناصرالدین شاه بوده و در حضرت شاه وقت مقام و ارجی داشته است، به تاریخ هفتم ذیقعده 1288ق از نجف اشرف به عزم زیارت بیت الله الحرام حرکت می‌کند و از راه صحرا به مکه می‌رود و پس از انجام مناسک حج دوباره به نجف باز می‌گردد و مشاهدات خود را در این سفر می‌نگارد و به عرض ناصرالدین شاه می‌رساند درین مشاهدات ما باطلاعات جغرافیایی و مردم شناسی شهرهای بین راه نویسنده برمی‌خوریم؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: 1288ق؛ مجدول، مذهب؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قرمز، 71گ، 12 سطر (6×12)، اندازه: 11/5×18سم [ف: 2 - 301]