سرو و گل

9. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 404/2 آغاز: به نام آنکه جان آرام از او یافت ×× دل عاشق به عشق الهام از او یافت / گلی از گلشن رحمت عیان کرد ×× بابراهیم آتش گلستان کرد / چنین در طور نورش جلوه گر شد ×× که موسی را از آن دل پر شرر شد؛ انجام: مصلح گشت شه بر پشت گلگون ×× عنان سرو او گلگون را به هامون / براه مصر گلگون کرد تازان ×× نه شب تافیر میکرد نه روزان / لوای شاه چینی سرنگون شد ×× ز چینی روی صحرا پر ز خون شد خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ جلد: تیماج سبز، 154گ، اندازه: 16/5×20/5سم [ف مخ: 4 - 1475]