سانحه غیبی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 883/2-طباطبائی آغاز: سانحه ایها المغرور بالجاه و الاماره لاتنظر الينابعین الحقاره ما شیر شکاران فضای ملکوتیـم ×× سیمرغ به دهشت نگرد در مگس ما؛ انجام: سانحه العزله عن الخلق هن الطريق الا قوم الاسد ... فالفرار الفرار عنهم و البدار البدار الى الخلاص منهم و بهذا يظهر ان الاشتهار بالفضائل من جملة الافات ... فاحبس نفسك في زاوية العزله فان عزلة المرء عزله خط: نستعلیق، کا: محمد سعید فرزند میرنظام حسینی، تا: 1072ق؛ در ص 2، 3 و 5 نوشته‌هایی است به خط کاتب به نقل از فصوص محیی الدین عربی، تفسیر نیشابوری، مفاتیح الغیب رازی و نیز یادداشت‌هایی تاریخی، به شیوه چلیپا؛ کاغذ: اصفهانی شکری، جلد: تیماج عنابی، 2گ، 23سطر، اندازه: 16/5×28/5سم [ف: 23 - 181]