زیج

21. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1918/14 آغاز: این قسمت بطالع متعلق است چنانک طالع معین شود افراج معلوم گردد و اصل او آنست که چون عطارد کوکب عقل و نطق است فرح او در طالع باشد و قمر چون نیر اصغر است دلیل حرکت و مصالح این جهانی فرح او در ثالث بود؛ انجام: دور فلک است و او نیمه حدثلیث است بس او را سعد و نیم دوستی گفتند اوضاع کواکب در صورت اتصالات. (کلمه اخیر راده صفحه بعد است که از دفتر افتاده). بخشی است از یک زیج که تألیف آن بسیار کهنه است و این بخش متعلق به طالع‌ها و استراجات است. در یکجا از این زیج آمده: «و بعضی کسان دلائل را بدو تسییر کنند اگر چه اهل روز کار کمتر کنند ما یاد کردیم تا کتاب بیفائده نبود اما اقسام دیگر هست چون ده بهر و نیم بهر و دریحان (کذا و صحیح دریجان است) و جان بختیار و مانند این که بیشتر بر قول هند است و در این عهد متروک است». در جای دیگر چنین آمده: «پس اهل بابل و بزرگان که بتبع ایشان کرده اند چون اسحاق کندی و ابو معشوق و دیگر بزرگان بناء استخراج ضمیر بر ارباب ساعات نهاده‌اند»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج قهوه‌ای، 5ص (125-129)، اندازه: 11×18سم [ف: 9 - 607]