زبدة العقاید

1. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 724 آغاز: عرض می‌کند که در این ایام نافرجام و روزگار بی سرانجام ... بنابر آن این فقیر از مسایل دینی و عقاید ... ترتیب داد و نامش «زبدة العقاید» نهاد؛ انجام: الی یوم القیامه. تمت الکتاب بعون الله الملک الوهاب و الله اعلم بالصواب. قد تم زبدة العقاید بیدالضعیف ... شاه حسین فی تاریخ الثانی و العشرين ... تسع و سبعين و الف سنة. سربند و نشان شنگرف، در گذشته همراه «فقه الاکبر» ابوحنیفه که مؤرخ 1080ق بوده، در یک مجلد جای داشته است. با تملک «شاه الله حسینی». از ناشناس، که در دیباچه از خود به «ابن فقیر» یاد می‌کند. اصول عقاید اهل سنت است. بخش‌بندی نشده آن از «تفسیر معینی» (مشترک 59/1 «شرح القرآن معینی» نگاشته 1072/1661م) و روزگاران یاد می‌کند. پس بایستی تاریخ نگارش آن حدود همان سال کتابت باشد. نام رساله در دیباچه آمده است، و چیزی مانند ترجمه و شرح «فقه اکبر» ابوحنیفه (مشترک 1153/2) می‌باشد: که «از مسایل دینی عقاید یقینی، آنچه همه کس را دانستن آن لازم باشد» بیان داشته است. برای نشانی: در «تفسیر معینی» آورده است. که قال رسول الله (ص) لكل نبی صاحب سر و صاحب سری معاویه ابوسفیان. یعنی گفت حضرت پیغمبر (ص) که هر پیغمبر؛ خط: نسخ زیبا، کا: شاه حسین، تا: 22 /؟/1079ق؛ افتادگی: آغاز؛ در گذشته همراه «فقه الاکبر» ابوحنیفه که مورخ 1080ق بوده، در یک مجلد جای داشته است؛ تملک: شاه الله حسینی؛ کاغذ: ماشینی نخودی، جلد: مقوایی تیماج قهوه‌ای، 37گ، 9 سطر (7×12/5)، اندازه: 13/5×20/5سم [ف: 2 - 133]