ریاض الاحزان

1. رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: 472م آغاز: الحمد لله الواحد ... بنهاده بر در تو سر افسر آفتاب ×× یا یابد از صفای درت زیور آفتاب / این عالم از دفاتر مدح تو دفتری ×× باشد طلای سرخط آن دفتر آفتاب / گر می‌نشد عبیر زر اندود مهر تو ×× بودی به کفر تیره هنوز اندر آفتاب / در خدمتت به اذن جهان گردی چنین ×× بگشوده کف بسا بسا کف مظفر آفتاب؛ انجام: حضرت فرمودند که اول مرتبه مهدی ندا فرماید که در تمام دنیا هر که را قرضی از شیعیان باشد بیاید و بگوید پس همه ادا فرماید. بحمد لله ... باری ×× رفیق آمد عطای کردگاری / دیگر سبع مثانی کرد امداد ×× و قرآن العظیمم روشنی داد / به انجام کتاب فرد عرفان ×× لباب مروی و آیات قرآن / ز ثانی یوم یعنی یوم مردن ×× الی الثالث امانت بس سپردن / نهان کاف و نون بنمودم اعیان ×× ز احوال حسین و حال ایشان / مؤلف را امید اجر این کار ×× بود از خالق دانای اسرار / دیگر از ناظم این بحر پر شور ×× امید مغفرت گردید منظور / ششم روزی که ختم این کلام است ×× محرم عین را واو لام است / ز اباش ؟ احد آمد نشانه ×× که تاباشد نشان بی نشانه. جف القلم من تالیف علی ید مؤلفه الخاطی العاصی علی بن محمد البرغانی عفی الله عنه فی الیوم الاول یک شنبه فی الشهر الاول فی الاسبوع الثانی من الاول فی الثانی فی الثالث و السادس فی الرابع فی شهر محرم الحرام ... خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1 محرم 1236 یا 1239ق؛ گویا از خود مؤلف به گمان بهاء الدین املشی، در دفتر به نام «مقدمه اولی»؛ کاغذ: شکری، جلد: چرمی، 255گ، 20 سطر (12×21/5)، اندازه: 21×30سم [ رشت و همدان: ف: - 1129]