روضة الاسرار

33. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 569 آغاز: بسمله. درود فراوان مر یزدان بی انباز را سزد که اهالی ایران را در عصر سلطنت همایون ... ناصرالدین شاه قاجار اساس آسایش و لباس زندگی بخشید ... این خانه زاد دولت پایدار ... ابن حسن بن مرحوم شمس الشعراء المتخلص به سروش ناظم وزارت نظمیه حسین که اباعن جد مداح و جان نثار بوده این قصیده را که در مدح وثنای ذات فرشته صفات شاهنشاه عادل بذل از طراوش طبع شمیده پدر خانه زاد است در سن یازده سالگی نگاشته تا از لحاظ نور همایون بگذرد ... ز حوت در حمل آمد تذرو زرین بال ×× بآشیان شرف شد زدامگاه وبال؛ انجام: بعز عقل بده داد دین بماه صیام ×× بکام دل بستان جام در مه شوال قصیده‌ای در مدیح ناصرالدین شاه قاجار با مقدمه‌ای مختصر منثور. اشعار به وسیله سروش سروده شده و کاتب نسخه حسین فرزند سروش است که در سن یازده سالگی قصیده اثر طبع پدر خویش را کتابت و مقدمه‌ای کوتاه بر آن نوشته و تقدیم حضور ناصرالدین شاه قاجار کرده؛ خط: نستعلیق، کا: حسین فرزند شمس الشعراء سروش، بی‌تا؛ مجدول مذهب، کمندکشی زرین، با دو سرلوح اکلیلی خوش نقش؛ کاغذ: فرنگی نخودی، جلد: مقوای روکش مخمل آبی، 7ص، 11 سطر، اندازه: 15×22سم [ف: 3 - 495]