اجازه طبابت

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1070/22 آغاز: بسمله. و الاعتصام بمیامن اسمه العظیم منت بی ضنت و سپاس بی قیاس حضرت حکیمی را که قانون؛ انجام: دعوات از خاطر فرونگذارد. و الحمدلله اولاً و آخراً و ظاهراً و باطناً. خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 11؛ نسخه هنری، اهدایی دکتر علینقی منزوی؛ 1گ (65ر-65پ) [ف: 2-10]