رضاعیة
از مجلسی، محمد تقی بن مقصود علی (د. ۱۰۷۰ ق)
کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی، تهران ·
کتابت ۱۱۱۱ق
نستعلیق
شناسه‌ی فهارس: #156144
کاتب و کتابت
- تاریخ کتابت
- ۱۱۱۱ق
- محل کتابت
- اصفهان
- سفارش‌دهنده
- —
ویژگی‌های ظاهری
- خط
- نستعلیق کیفیت خط:
- شمار برگ
- ۶ برگ
- شمار سطر
- ۴۸ سطر
- اندازه (سانتی‌متر)
- ۱۴/۵×۳۰سم
- کاغذ
- سپاهانی
- جلد
- تیماج سرخ
نشان‌های نسخه‌شناسی
- اصل نسخه (دستخط مؤلف) ندارد
- حواشی به خط مؤلف ندارد
- تذهیب و سرلوح ندارد
- نگاره و نقاشی ندارد
- تصحیح‌شده ندارد
- حواشی (محشّی) ندارد
- جدول‌کشی ندارد
- رکابه ندارد
- مقابله و بلاغ ندارد
- نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلم ندارد
اشخاص مرتبط با نسخه
مالکان، واقفان، مصححان، محشیان و دیگر اشخاصی که در این نسخه نشانی از خود گذاشته‌اند هنوز ثبت نشده‌اند. اگر مهر، یادداشت تملک یا وقف‌نامه‌ای در نسخه دیده‌اید، آن را بیفزایید.
رساله‌های این مجموعه ۲۳
نسخه‌هایی از همین کتابخانه که زیر شماره‌ی 4903 آمده‌اند و در یک مجلد صحافی شده‌اند.
- ۴۹۰۳/۱ التنبيهات العلية على وظائف الصلاة القلبية · شهید ثانی، زین الدین بن علی ۲۰ برگ
- ۴۹۰۳/۲ اثبات الواجب الجدید · دوانی، محمد بن اسعد ۸ برگ
- ۴۹۰۳/۳ وحدة الوجود مع کثرة تجلياته · تنکابنی، حسین بن ابراهیم ۲ برگ
- ۴۹۰۳/۴ جبر و اختیار · آقا جمال خوانساری، محمد بن حسین ۱ برگ
- ۴۹۰۳/۵ تاریخ ۱۸ برگ
- ۴۹۰۳/۶ نان و حلوا · شیخ بهائی، محمد بن حسین ۳ برگ
- ۴۹۰۳/۷ نسب نامه پیامبر و امامان علیهم السلام ۲ برگ
- ۴۹۰۳/۸ جنگ
- ۴۹۰۳/۹ اعتقاد الحكماء · سهروردی، یحیی بن حبش ۲ برگ
- ۴۹۰۳/۱۰ تفسیر الرؤیا · ابن سینا، حسین بن عبدالله ۳ برگ
- ۴۹۰۳/۱۱ احادیث ۲ برگ
- ۴۹۰۳/۱۲ الوجيزة في الدراية · شیخ بهائی، محمد بن حسین ۳ برگ
- ۴۹۰۳/۱۳ البداية فى علم الدراية · شهید ثانی، زین الدین بن علی ۳ برگ
- ۴۹۰۳/۱۴ السعدية · علامه حلی، حسن بن یوسف ۴ برگ
- ۴۹۰۳/۱۵ مصباح الشريعة و مفتاح الحقيقة · جعفر بن محمد (ع)، امام ششم ۱۲ برگ
- ۴۹۰۳/۱۶ مناسک حج · مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی ۴ برگ
- ۴۹۰۳/۱۷ رضاعیة (همین نسخه) · مجلسی، محمد تقی بن مقصود علی ۶ برگ
- ۴۹۰۳/۱۸ شک و سهو · مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی ۶ برگ
- ۴۹۰۳/۱۹ آداب و احکام اموات · مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی ۲ برگ
- ۴۹۰۳/۲۰ پرسش و پاسخ · مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی ۵ برگ
- ۴۹۰۳/۲۱ نامه‌ها (2) · نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد ۲ برگ
- ۴۹۰۳/۲۲ وحدة الوجود · دوانی، محمد بن اسعد ۱ برگ
- ۴۹۰۳/۲۳ قرة العیون فی اعز الفنون · فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی ۸ برگ
رابطه با نسخه‌های دیگر
اگر می‌دانید این نسخه از روی نسخه‌ی دیگری استنساخ شده، با نسخه‌ای مقابله شده، مجلد دیگری از همان دوره است یا نسخه‌ی عکسی یا میکروفیلمی از آن هست، آن را بیفزایید.
آغاز نسخه
الحمدلله رب العالمین ... و بعد چنین گوید احوج المربوبین الی رحمة رب الغنی محمد تقی بن مجلسی الاصفهانی که چون در این عصر، افراط و تفریط بسیار در امر رضاع واقع شده بود در میان طلبه این رساله را نوشت تا آنچه که صراط مستقیم است ظاهر شود
انجام نسخه
از حضرت معصوم علیه السلام که زنی بزغاله را شیر داده بود مدتی تا استخوانش سخت شده وگوشت روییده وبزرگ شده ونر بر او کشیده وزائیده است آیا شیر او را می‌توان خورد یا گوشت او را می‌توان خوردحضرت فرمودند که این فعل مکروه است وشیر وگوشت آن باکی ندارد
متن مأخذ
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)
ج ۱۶، ص ۷۰۵، ردیف ۲۴
● رضاعیة = الرضاع / فقه / فارسی
rezā‘īya =ar-rezā‘
مجلسی، محمد تقی بن مقصود علی، 1003؟ - 1070 قمری
majlesī, mohammad taqī ebn-e maqsūd ‘alī (1595-1660)
رساله مختصری است در احکام و آداب شیردادن و نشان دادن و روش نیکو که خالی از افراط و تفریط بوده باشد. در نهایت به 28 فرع از فروع رضاع می‌پردازد. مؤلف درباره فرق بین ولد السفاح و ولد الزنا می‌گوید ولد سفاح کسی است که از جهتی حلال و از سویی دیگر حرام زاده باشد ولی ولد الزنا از هر جهت حرام زاده است با این وصف اگر کسی ولد سفاح را قذف نماید و به او ولد الزنا گوید حد قذف بر او واجب است و نیز هشت شرط برای تحقق رضاع و 39 مسأله درباره احکام و متعلقات آن و همچنین سه مسأله در خاتمه کتاب مبنی بر حکم شیر دختر، مصاهره و مسائل دیگر را برشمرده است. برخی به فرزندش محمد باقر مجلسی نسبت داده‌اند.
آغاز: الحمدلله رب العالمین ... و بعد چنین گوید احوج المربوبین الی رحمة رب الغنی محمد تقی بن مجلسی الاصفهانی که چون در این عصر، افراط و تفریط بسیار در امر رضاع واقع شده بود در میان طلبه این رساله را نوشت تا آنچه که صراط مستقیم است ظاهر شود
انجام: از حضرت معصوم علیه السلام که زنی بزغاله را شیر داده بود مدتی تا استخوانش سخت شده وگوشت روییده وبزرگ شده ونر بر او کشیده وزائیده است آیا شیر او را می‌توان خورد یا گوشت او را می‌توان خوردحضرت فرمودند که این فعل مکروه است وشیر وگوشت آن باکی ندارد
چاپ: در هامش درر الفوائد آخوند خراسانی در 1319 به چاپ رسیده؛ لکهنو، سنگی، وزیری، 25ص (صص 71-95)؛ [تهران]، سنگی، 1319، وزیری، 4ص (صص 280-283)
[الذریعة 190/11؛ مقدمه‌ای بر فقه شیعه 238؛ مکتبة امیرالمؤمنین 372/1؛ دنا 863/5؛ کتاب‌شناسی مجلسی 241-242]
...
24. تهران؛ شورا؛ شماره نسخه: 4903/17
آغاز و انجام: برابر
خط: نستعلیق، کا: محمد مؤمن بن علینقی باکی، تا: 1111ق، جا: اصفهان؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج سرخ، 6گ (164پ-169پ)، 48 سطر (9×23)، اندازه: 14/5×30سم [ف: 14 - 125]
یادداشت‌ها و منابع پژوهشی
اگر درباره‌ی این نسخه نکته‌ای می‌دانید که در شناسنامه نیامده، یا چاپ، پژوهش، فهرست دیگر یا تصویری از آن سراغ دارید، آن را بیفزایید. پس از بررسی، با نام شما (اگر بخواهید) در اینجا منتشر می‌شود.
حالت پیشنهاد اصلاح.
روی کنار هر فیلد بزنید. برای موارد دیگر، مثل تکراری بودن رکورد، از «پیشنهاد کلی» استفاده کنید.