الربع المجيب

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 6344/1 آغاز: الحمدلله الذی تقدس فی جمال صفاته عما خطر فی الاوهام ... اما بعد فانه يقول الفقير لربه محمد بن محمد بن احمد بن محمد المعروف بابن بنت الماردینی الموقت بالجامع الازهر اعلم انه ليس فی الآلات الفلكيه اشرف من الربع المجيب ... و سميتها المطلب فی الربع المجيب و ذكرت فيها غالب الطرق المشهوره مع زيادات كثيره ... و جعلت فی اول کل زياده فصلا ... و رتبتها على مقدمه و قن بابا و خاتمه و جعلت فی اول کل زیاده فصلا ... و رتبتها على مقدمه و قن بابا و خاتمه و جعلت الابواب الابواب يشتمل على اعمال الظلال و ما يتعلق بالماضی و الباقی و القبله ... و مقدمتين فی الهندسه و الحد و الخاتمه فی حدود الا ابواب؛ انجام: و مطالع طلوع الكواكب و مغيبه والحمدلله الذى هو فاتحة كل خطاب ... و السلام ... على سيدنا و حبيبنا ... محمد (ص) ... و ختم لنا بخير في عافيه و سلامة فی دین و دنیا. تمت بحمدالله ... على يد كاتبها ... یحیی بن عبدالغنی بن علی الامام. کتاب المطلب فی الربع المجیب دارای 150 باب و خاتمه است و برخی از ابواب دارای یک یا چند فصل. باب اول فی معرفة جيب القوس و قوس الجيب و باب 150 معرفة دائره وسط سماء المطالع و خاتمه در تعریفات باب 119 و 120 در استخراج قبله است. در باب 114 از کتاب الروض الازهر استادش ابن المجدی و قطب شیرازی و رساله مقنطرات شمس الدين مزی و رساله بزرگ ابوالبقاء بن قاصع و از استادش طیبغا بطلمشی و نیز از جمال الدین ماردینی یا ماردانی و رساله بزرگ او به تکرار یاد میکند و در استخراج قبله ابتکارات به او منسوب می‌دارد. مؤلف در پایان باب 136 می‌گوید: «تمت اعمال رساله و لنشرع الان فی ذکر مقدمتین فی الهندسه یستعان بهما على حدود الابواب و براهینها ... و السيد جمال الدین الماردینی قدمهما فی رسالته الکبری ... ذكر الحدود فی اول الابواب»؛ خط: نسخ، کا: یحیی بن عبدالغنی بن الامام، تا: قرن 9؛ کاغذ: چینی ضخیم، جلد: تیماج، 137ص (2-138)، اندازه: 13/5×18/5سم [ف: 19 - 370]