رباعیات خیام

34. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 432/17 کر آغاز: ای دلبر عیسی نفس ترسائی ×× خواهم که بنزد من توئی بی ترس آئی / که خشک کنی ز آستین چشم ترم ×× که بر لب خشک من لب ترسائی؛ از می نمکی داشت لب بانمکش ×× رفتم که ز بوسه خشک سازم نمکش / گردید لب او بشکر خنده و گفت ×× یک بوسه ترا حلال، اما نمکش!؛ انجام: گویند که ماه رمضان گشت پدید ×× من بعد بگرد باده نتوان گردید / در آخر شعبان بخورم چندان می ×× کاندر رمضان مست بخسبم تا عید! تعداد 16 بند از رباعیات خیام؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه قرن 13؛ مجدول مذهب؛ کاغذ: ترمه نازک سبز، 3گ (93ر-95ر)، 12 سطر، اندازه: 8×13/5سم [ف: 40/2 - 135]