دیوان یوسف گرجی

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1086 آغاز: ناله ام از هجر یار ماه جبین است ×× بی غلط آن مه کجا بحسن چنین است غزلیات و مخمسات و مسمطات و رباعیات یوسف و در حدود پانصد و چهل بیت؛ خط: شکسته نستعلیق خوب، کا: محمد علی قزوینی، تا: 1298ق، برای تقدیم به صادق خان سرهنگ؛ پس از آن ابیاتی از دیگران و قصیده و غزلی از حکیم شریف، شریف تخلص (57-65) و غزلی از محمد علی میرزا (ص 65-66) و ابیاتی از نجم الدین و لا ادری و حکیم سنائی (ص 66-68) و سوز و گداز میرزا صادق تفرشی در 113 بیت (ص 68-78) که آغاز آن این است: «آتشی میبینم ای یاران ز دور ×× گرم می‌آید به چشمم نخل طور»، و یک مثنوی در 29 بیت از میرزا طوفان که آغاز آن این است: «ای صبا ای مایه آرام من ×× کام بخش این دل ناکام من»، نگارش یافته است و پیش از شروع به نگارش غزلیات یوسف، مکتوب عشقی و عرفانی از همین شاعر نگارش یافته که آغاز نخستین آنها این است: «چندیست که بدام هجر نگاری شوشخو و بدیع الجمال گرفتارم که نه از دیده نهانست و نه بر دیده عیان، آتش عشقس بجانم افروخته و جمله هستیم را سراپا سوخته الخ»؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج، 56ص (1-56)، 10سطر، اندازه: 13×22سم [ف: 3 - 332]