دیوان وقاری

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5223 آغاز: غزل سرایی عندلیبان گلشن فصاحت و شکر خیالی طوطیان ... ای حریم حرمتت خیل ملایک را مصاف ×× انبیا را سده جاهت مقام اعتکاف؛ انجام: گذارد زدیهیم گیتی فروز ×× براو رنگ دل آن شه نیمروز قصاید است و غزلیات به ترتیب تهجی با دوبیتی‌ها و تواریخ و معميات و شرح آن از میرزا محمد ربیع پسر وقاری، با دیباچه به نثر از خود وقاری؛ خط: نستعلیق، کا: محمد جعفر پسر خود وقاری، تا دوشنبه 3 ذیحجه 1084ق، جا: اصفهان؛ با یادداشتی از خود وقاری مورخ نیمه رجب 1085 که برخی از بیت ها در هامش از خود من است پایان) دو بیتها و اینکه شرح معميات از فرزندی میرزا محمد ربیعا است مجدول زرین مهر: رحمة الله بن فضل الله مورخ 1283؛ کاغذ ترمه جلد رویه پارچه بنفش 214گ، 14 سطر، اندازه: 14/4×23/6سم [ف: 2 - 379]