دیوان وفائی شوشتری

5. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8173/51 آغاز: روزگار از نکهت زلف نگارم عنبرین شد ×× گیتی از عکس رخش رشک نگارستان چین شد؛ انجام: با این حالت وفائی ار خواهم مرد ×× می‌دان تو یقین که دین و ایمانم سوخت گزیده مفصلی از وی در صفحات متعدد نقل شده؛ خط: شکسته نستعلیق، کا: صحبت الله خان ملقب به دبیر همایون، تا: آغاز قرن 14؛ کاغذ: کاهی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 18ص (131-142 و 268-269 و 543-549)، اندازه: 13/4×21سم [ف: 27/1 - 332]