دیوان وحشی بافقی

13. تهران؛ انجمن آثار و مفاخر فرهنگی؛ شماره نسخه: 60 شامل مثنوی، قصاید، قطعات دو بیتی ها اشعار دیگر اوست بدین شرح: مثنوی: آغاز: «خامه بر آورد صدای صریر ×× بلبلی از خلدبرین زد صفیر»، مثنوی عرفانی معروف وحشی: آغاز: «الهی سینه ای ده آتش افروز در آن سینه دلی وان دل همه سوز»، ایضاً مثنوی دیگر: «زهی نام تو سر دیوان هستی ×× ترا بر جمله هستی پیش دستی»، قصاید و قطعات و دوبیتی و مراثی بدون رعایت ترتیب حروف آخر قوافی، که در ضمن آنها نام پاره‌ای از ممدوحان وحشی نیز نقل شده است مثل شاه طهماسب اول در این بیت: «شاه طهماسب خسرو عادل ×× که ز شاهان کسش ندید عدیل»، غزلیات وحشی با مراعات ترتیب حروف آخر قوافی، آغاز: «ای سرخ گشته از تو به خون روی زرد ما ×× ما را ز درد کشته و غافل ز درد ما»، رباعیات: آغاز: «می‌خواست فلک که تلخکامم بکشد ×× ناکرده می‌طرب به جامم بکشد»، ترکیب‌بند، آغاز: «ساقی بده آن باده که اکسیر وجود است ×× شوینده آلایش هر بود و نبود است»، هجویات، آغاز: «ای ننگ تمام کفش دوزان ×× ضایع ز تو نام کفش دوزان»؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: محرم 1064ق؛ دارای 6 سرلوح، کمنددار، مجدول مذهب، با یادداشت‌های احمد گلچین معانی و احمد سهیلی خوانساری؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: مقوایی تریاکی، 496ص، 19 سطر (6/5×14/5)، اندازه: 11×22سم [ف: - 97]