دیوان والی و والیه

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3022 آغاز: آغاز 1: در شهر رسم دلبری امروز کارتست ×× دلها عنانشان بکف اختیار تست / دل گم‌شده بسینه و ازوی سراغ نیست ×× تهمت بکس مبند که این کار کارتست؛ آغاز 2: ای دبدبه دامت پروازده دلها ×× وی زمزمه نامت آواز جلاجلها / ای مست می‌نابت بیدار بهر راهی ×× وی غرقه گردابت بیزار ز ساحلها؛ انجام: انجام 1: ز خط بنای نکویان خراب میکردم ×× بمهر والی اگر میرسید طغرایی؛ انجام 2: یک نظر بنما جمال یوسفی ×× عالمی از شوق حیرانت کنم از دو شاعر گویا برادر و خواهر یکی والی (1-24) نزدیک به 280 بیت دیگر والیه (26-82) نزدیک به ششصد و پنجاه بیت و هر دو غزل است بسیار شیرین و شیوا به ترتیب تهجی و تخلص «والی» و «والیه» در دنبال برخی از غزلها هست [منزوی «والی» را خسرو خان فرزند امان الله خان والی کردستان دانسته و «والیه» را همسر او حسن جهان خان دختر فتحعلی شاه]؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 42گ، 12 سطر (10/5×16)، اندازه: 16×22سم [ف: 10 - 1966]