دیوان واله اصفهانی

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3241 آغاز: ... سخنی از زبان ماست ×× ورد زبان خلق بود داستان ما / ... ز غیر نهفتیم آن چنان ×× کا گه نشد ز راز دل ما زبان ما / گم کرده راه و خیره درین دشت می‌رود ×× تا سر بر آورد ز کجا کاروان ما / از ناوکت چو سینه ما رخنه رخنه شد ×× دیگر چگونه پرده بپوشد بزار ما؛ انجام: در ملک سخن سلسله جنبانی نیست ×× در باغ بیان مرغ خوش الحانی نیست / گیرم که بمن کشف شد اسرار سخن ×× واله بکه گویم که سخندانی نیست / گاهی بدر حرمسرا می‌گردم ×× گاهی بدر کلیسیا می‌گردم / گفتی ز پی چه دربدر می‌گردی ×× بیما[رم] و از پی دوا می‌گردم گزیده‌ای است از سروده‌های واله سپاهانی آقا محمد کاظم که سرگذشت او در مجمع الفصحا (59/2) هست. تخلص واله هم در آن دیده می‌شود و بحر شعرها هم در عنوان‌ها معین شده و غزل است به ترتیب تهجی و رباعی؛ خط: شکسته نستعلیق خوش، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13؛ مجدول، با سرلوح زرین؛ کاغذ: فرنگی زرد، جلد: تیماج سرخ، 28گ، 17 سطر (7/5×15/5)، اندازه: 12/5×19سم [ف: 11 - 2200]