دیوان واعظ قزوینی

3. تهران؛ مجلس شورا؛ شماره نسخه: 2519 آغاز: چون آوری بحشر من رو سیاه را ×× از نسبتم شوند خجل شرمسارها مشتمل است بر: 1. غزلیات، قطعات، رباعیات و افراد، بدون آغاز 2300 بیت، 2. قصاید، 680 بیت، 3. ترکیب‌بند در مرثیه امام حسین (ع)، رباعیات، مسمط، قطعات تاریخ‌ها، 430 بیت؛ 4. مثنوی جنگ شاه عباس ماضی با شیبک خان (916)، شامل یک مقدمه مناجات منظوم در 180 بیت و اصل مثنوی 400 بیت. آغاز مقدمه منظوم: «سرافراز شکر آفریننده ایست ×× که هر قطره از وی دل زنده ایست»، آغاز مثنوی: «فرازنده دست و تیغ و زبان ×× چنین کرده تسخیر ملک و بیان»، انجام: «زر و مال مانده است از رفتگان ×× چو آتش که میماند از کاروان»، 5. دو قطعه مثنوی در بی اعتباری دنیا و وصف باغ باب الجنة قزوین، 6. مثنوی قصد سفر مازندران و وصف دریا کنار و اشرف و صفی آباد و باغ میدان، 175 بیت، آغاز: «شبی کز پی نبود آنرا سحرگاه ×× ازو طول امل وامانده در راه»، انجام: «بکردم گفت و گو از نیک و از بد ×× الهی نیکخواهش بد نبیند»، آغاز نسخه: «چون آوری بحشر من رو سیاه را ×× از نسبتم شوند خجل شرمسارها»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول، با سرلوح مذهب مرصع؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: میشن سبز، 301ص، 17 سطر، اندازه: 180×85سم [ف: 8-209]