دیوان نوعی خبوشانی

5. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2294/2-12/184 آغاز: اعرابی و آب شور طعم است ×× نومیدی و بخل توامانند / بر درگه عفو عذر تقصیر ×× امید و کرم برادرانند؛ انجام: صورت عالم اگر آینه احساس کند ×× کربلا گردد و از شرم تو آید به گداز / گرچه لکنت زده نطقم تو شناسی گفتم ×× حرف حرفم بنیوش و به جوابم بنواز بخشی از غزلیات و اشعار شاعر است با تخلص «نوعی»؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: پارچه مشکی، 11گ، 14 سطر، اندازه: 11×17سم [ف: 4 - 1954]