دیوان نسیمی شیرازی

12. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 75-1/25 آغاز: بسمله. می‌کشد چشم تو از گوشه میخانه مرا ×× می‌کند زلف چو زنجیر تو دیوانه مرا / شسته بودم زمی و جامی و قدح دست ولی ×× می‌برد باز لبت بر سر پیمانه مرا؛ انجام: از عین تو شد ظهور اشیاء ×× از جوهر لامکان چه کانی / جانی و جهان و جسم و جوهر ×× هرچیز که بود و باشد آنی خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ مجدول شنگرف و لاجوردی؛ در آخر نسخه یک صفحه شعر به ترکی از شاعر (نسیمی)؛ جلد: تیماج، قهوه‌ای، 73گ، 15 سطر، اندازه: 14×22سم [ف: 4- 1947]