دیوان نسیمی شیرازی

9. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4695/1 آغاز: صبح از افق بنمود رخ در گردش آور جام را ×× وز سرخمار غم ببر این رند درد آشام را / ای صوفی خلوت نشین بستان ز رندان کاسه ای ×× تا کی پزی در دیک سرما خولیای خام را؛ انجام: روح القدسیم و اسم اعظم ×× روحی که دمیده شد در آدم خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1087ق؛ مجدول شنگرف؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج سرخ، 163ص (1-163)، 13 سطر (8×13)، اندازه: 11×18سم [ف: 14 - 3641]