دیوان ناصر خسرو

74. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 177 آغاز: خداوندی که دروحدت قدیمست از همه اشیا ×× نه اندر وحدتش کثرت نه محدث را از وانها / چه گوئی از چه عالم پدید آورد از اول ×× که نه مادت بدو صورت نه بالا بود و نه پهنا؛ انجام: آنچه نخواهی که ندرویش مکار ×× آنچه نخواهی که بشویش مگوی خط: شکسته نستعلیق خوش، کا: عبدالکریم گرگانی، تا: جمادی الاول 1280ق، به دستور شاهزاده نواب: عزالدوله عبدالصمد میرزا در زمانی که در شمیران بوده با مهر «عزالدوله 1283» (مربع) و «عزالدوله 1278 {ظ}» (بیضی)؛ جلد: تیماج زرشکی، 288گ، 15 سطر، اندازه: 13×20سم [ف: 1 - 196]