دیوان ناصر خسرو

56. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 293 آغاز: شرح احوال حکیم ناصر خسرو علوی، و هو ابوالمعین ناصر بن خسرو بن حارث بن علی بن حسن بن محمد بن علی بن محمد بن علی بن موسی الرضا علیه التحیه و الثنا. اصحاب میر و ارباب خبر را در تحقیق حالات وی اقوال است ... دیوان: خداوندی که در قدرت قدیم است از همه اشیاء ×× نه اندر قدرتش کثرت نه محدث را از او آنها مثنوی روشنائی نامه: چرا گوئی زر و لعل و جواهر×× ز خاک و سنگ و آب او کرده ظاهر؛ انجام: مقدمه: از قعر گل سیاه تا اوج زحل ×× کردم همه مشکلات عالم را حل / بیرون جستم ز بند هر مکر و حیل ×× هر بند گشاده شد مگر بند اجل ... دیوان: ما ذات نهاده بر صفاتیم همه ×× عین خرد و سخره ذاتیم همه / تا در صفتیم در مماتیم همه ×× چون رفت صفت همه حیاتیم همه ... نسخه: همه یار تو از بهر تراشند ×× پی لقمه هوادار تو باشند شامل مقدمه منثور، و دیوان که از قصاید، غزلیات، قطعات، رباعیات، منتخبی از مثنوی روشنایی نامه در خصوص پیدایش چهار عنصر، اصل حیات، حقیقت حال بنی آدم؛ خط: نسخ و نستعلیق عالی، کا: عبدالجواد، تا: ذیحجه 1261ق، بنا به اشاره محمد علی بیک ابن اکرم حاجی بیژن خان؛ مجدول، با کمند کشی زرین، دارای حواشی مذهب مرصع بسیار خوب، دو سرلوح مذهب مرصع عالی؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا حسینی، مشیر السلطنه 1322، «عبده عیسی الحسینی مورخ 1263»؛ کاغذ: ترمه، جلد: مقوای روکش چرم ساغری مشکی، 633ص، 17 سطر، اندازه: 16×28سم [ف: 4 - 1225]