دیوان ناصر خسرو

37. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 899 آغاز: مقدمه منثور: بسمله. سید الحکماء و سند الشعرا حکیم ناصر خسرو علوی و هو ابوالمعین ناصر بن خسرو بن حارث بن علی بن محمد بن علی بن موسی الرضا علیه السلام. اصحاب سیر و ارباب خبر را در تحقیق حالات وی اقوال است ... دیوان: برابر؛ قصاید خارج از دیوان: خداوندیکه در وحدت قدیم است از همه اشیا ×× نه اندر وحدتش کثرت نه محدث را از او آنها؛ انجام: قصاید خارج از دیوان: حرم آل رسول است ترا جای که هیچ ×× دیوار جای نبود است درین شهره حریم / سخن حجت بر وجه ملامت بشنو ×× تا نمانی بقیامت جری و جور یتیم ... دیوان: که از دست لب دندان ایشان ×× بدندان دست لب باید گزیدن حاوی یک مقدمه منثور و چند قصیده خارج از دیوان حسب الحکم محمد شاه غازی پادشاه قاجار از اشعار ناصر خسرو علوی (که در دواوین و نسخ معمول متداول نبود) توسط رضا قلی کاتب حضرت سلطانی کتابت شده؛ خط: نستعلیق متوسط، کا: محمد خوانساری، تا: 1253ق؛ مجدول، کمنددار زرین، با سرلوح مذهب مرصع خوب؛ مهر: ناصر الدین شاه قاجار 1274؛ کاغذ: فستقی، جلد: مقوای ابره تیماج آلبالویی، 536ص، 16 سطر بیت و 19 سطر نثر، اندازه: 17/5×28/4سم [ف: 4 – 1217]