دیوان ناصر خسرو

16. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 310/5 آغاز: از رخت آفتاب کشور دل ×× تاب مهرت مه منور دل / نقش رویت می‌صراحی چشم ×× سوز عشق تو عود مجمر دل؛ انجام: باده نوشان در آمدند به جوش جمله کائنات سایه اوست ترجیع‌بند، بیت ترجیع: که جهان پرتوی است از رخ دوست ×× جمله کائنات سایه اوست؛ خط: نستعلیق مخلوط به شکسته، بی‌کا، تا: قرن 13؛ 6گ (26پ-31پ) [ف: 1 - 54]