دیوان ناصر بخاری (بخارائی)

12. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2418 و 2390-ف و 4058-ف آغاز: هذا دیوان ناصر. بسمله. بدین قصیده ندارد گواه و داعی را ×× قسم شود متوجه چنانکه ایمانست / بدان خدای که در ملک بی نیازی او ×× ضعیف موری در قوت سلیمانست؛ انجام: ناصر اگر از درد بنالد عجبی نیست ×× مهجور ز یار است و پریشان ز دیار است خط: نستعلیق، کا: میرزا آقا محمد علی بن حاجی نجفقلی همدانی، تا: 1304ق؛ کاغذ: فرنگی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 122گ، 14 سطر (16×9/5)، اندازه: 14×20/5سم [ف: 9 - 1056] و [فیلم‌ها ف: 1 - 99 و 3-9]