دیوان میر نیازی

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 525/9 آغاز: ای کار ساز بنده و بخشنده گناه ×× در بارگاه عدل تو یکسان گدا و شاه / کس نا امید باز نگردد ز در گهت ×× زیرا که نا امیدی از این در بود گناه؛ انجام: از حرف عاقلان نگشاید گره ز دل ×× خود را مگر بصحبت دیوانه ای کشم / بیکار نیست آه نیازی بهر طرف ×× این ناله ها ز فرقت جانانه کشم شامل غزلیات که به ترتیب ولی ناتمام مانده تا حرف میم؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: 967ق؛ کاغذ: ختایی نخودی، جلد: مقوای روکش چرم، اندازه: 12/8×20/1سم [ف: 4 - 1144]