دیوان محمود قاجار

10. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 547 آغاز: مقدمه: مطلع کلام غزل سرایان و دیوان فصاحت متلالی از انوار حمد حمید فعال لما یریدی است که کتابخانه غیب حرفی از کلیات رحمت بوست ... از آنجائیکه ما صدق این مقال حقیقت احوال همایون پرتو مهر خلافت و جهانداری ... شاهزاده آزاده اکرم اعظم محمود میرزا ... محرم از التزام رکاب پادشاه ذیجاه ... فتحعلیشاه قاجار ... مانده بجهت رفع سپاه غموم و جیش هموم توسن فکر را در میدان بلاغت گستری بجولان آورده بغزلهای عاشقانه و ابیات عارفانه می‌پرداخت و باین چاکر عقیدت مند محمود اشرفی متخلص بچاکر که پرورده نعمت این خاندان خلافت بنیان و کمین محرر دیوان قضا نشان است حکم واجب الاذعان بعز نفاذ مقرون گشت که باجتماع نتایج افکار غرایب آثار و بانتظام دراری آبدار پرداخته مدون سازد ... قصیده: لوحش الله زین همایون دفتر سحر آفرین ×× کز سما چون وحی منزل آمد اینک بر زمین / خواستم تاریخ او را چاکر از پیر خرد ×× گفت در تاریخ او کو رشک جنات برین؛ انجام: نسخه: جمله عالم ز ماهی تا بماه ×× از محبت هست شد ای نیکخواه / یا رب از تخت شهی گیرد نوی ×× تا قیامت این اساس خروی خط: نستعلیق خوب، کا: محمود اشرفی متخلص به چاکر، تا: 1236ق؛ مهر: حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی، مشیر السلطنه 1323، ناصر الدین شاه 1274؛ کاغذ: ترمه، جلد: مقوای روغنی بوم سبز یشمی، 320ص، 15 سطر، اندازه: 15/9×24/7سم [ف: 4 - 915]