دیوان محتشم کاشانی

30. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2115/1 آغاز: برابر غزلیات؛ انجام: زسیاست تو گشتم بگناه اگر چو قایل ×× بطریق مجرمانم نکشی که بیگناهم شامل بخش شبابیه (ناقص الاخر) ورساله مثنوی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ یادداشتی از محمد حسین شعاع الملک با مهر «شعاع» (بیضی) در رجب 1350ق؛ در برگ اول مبنی بر اینکه این نسخه اشعاری دارد که در دیوان مطبوع محتشم نیامده است، سطور در برخی صفحات به شکل چلیپا است، بعد از رساله سلسلة الذهب، رساله‌ای منثور و ادیبانه از محتشم که از ابتدا و انتها ناقص است آمده که به نظر محمد حسین شعاع الملک شبیه رساله جلالیه محتشم است، آغاز: «وصرصر اضطراب وبیتابی گرفتار آن نمیگشاید با خاصان گفته بود که حریف دراول واومیل طرفه بازی نموده درلباس صبر وشکیبائی مستغیثانه تمکینی کار فرمود اگر امانش دهم که نفس ... گذشت آنکه دل از بیم جان طپیدن داشت ×× گذشت آنکه بلا هر چه داشت با من داشت ...»، انجام: «که اگر گلها و لالها و سمنهای ما چنین بی ضبط و ارزان بها و سهل الاخذ می‌بودند چرا در خلوت خاص دست تصرف ترا که از همه خارهای انتظار در پای دل تست از آن ...»؛ جلد: تیماج سرخ، 88گ، 12 سطر، اندازه: 15×22سم [ف مخ: 2 - 950]