دیوان مجمر اصفهانی

31. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 791/10 آغاز: ای نام تو زیب داستانها ×× عنوان صحیفه بیانها ...؛ چند تخلص او: «مجمر» شدم از خویش و دریغا که از ساقی ×× بگرفتم و دادم به تو پیمانه خود را / «مجمر» از راه زبان از چه دگر اندیشیم ×× ما که غازتزده لشکر سلطان باشیم غزل‌هاست از الف تا یاء سپس بی ترتیب قافیه؛ خط: نستعلیق خوش، کا: سرخوش، تا: 1262ق؛ 21گ (131ر-151پ) [ف: 2- 114]