دیوان مجذوب تبریزی

12. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 6020 آغاز: حسن را آینه در کار بود ×× جوهر دل قابل دیدار بود؛ انجام: پی تاریخ این دیوان محشر ×× که خوانی باشد از لعل و گهر پر / سروش عالم غیبی بگوشم ×× ندا در داد گفتا خوان پردر ترجیع و مثنوی و رباعی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: پنج‌شنبه 26 رجب 1262ق؛ مهر: عبدالله، حاجی آقا؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 26گ، 15 سطر (7/5×15)، اندازه: 13×21سم [ف: 16- 180]