دیوان لامعی گرگانی

17. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 303 آغاز: پس از سپاس خدای و ثنای پیغمبر ×× که هست زینت دیوان و زیور دفتر بر صاحبان شوق نظری و مالکان ذوق شعری پوشیده نخواهد بود که فضل و رجحان و برتری دیوان ملک الادبا سلطان الفصحاء ... حکیم لامعی جرجانی علیه الرحمه ... که ظهورش در دولت سلجوقیان در ابتدای حال از وطن بخراسان شتافت در خدمت حجة الاسلام محمد غزالی بکسب علوم مشغول و از برکت آن جناب فواید بسیار و علوم بی شمار درک فرمود ... تمام شد دیوان حکیم لامعی علیه الرحمه در عهد دولت اعلیحضرت ابوالمظفر ناصر الدین شاه قاجار خلدالله ملکه؛ انجام: هر نشانی که مرا بود بدادم بتمام ×× قدم از خط ادب برون ننهادم من / ور نشانی به از این خواهی تا شرح دهم ×× که چه خوردم دی و امروز کرا کادم من / بدین شایستگی جشنی باین بایستگی روزی ×× ملک را در جهان هر روز جشنی باد و نوروزی شامل چند قصیده در مدح، منصور بن محمد، سلطان ملکشاه، خواجه نظام الملک، ابوالحسن علی بن محمد، و چند قصیده از امیر معزی در وصف بهار؛ خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، بی‌تا، جهت تقدیمی به ناصر الدین شاه قاجار؛ مجدول، کمند کشی زرین، یک سرلوح؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: مقوای روکش چرم زنگاری، 62ص، 12 سطر، اندازه: 11×18سم [ف: 4 - 1017]