دیوان لامع همدانی

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3502 آغاز: بسمله. لوامع صحایف سخنوری و سواطع دواوین بلاغت گستری که زیب و زینت اوراق لیل و نهار و پیرایه بخش حدایق افکار تواند بود ... غزلیات. بسمله. قافیه حرف الف. نباشد گر ز بسم الله گل بر فرق عنوانها ×× ز هم ریزد چو اوراق خزان اجزای دیوانها؛ انجام: بهشت از می‌شوق ساغر زند ×× گل وصف بزم تو بس سرزند غزل است به ترتیب تهجی با تخلص لامع و ترکیب‌بند و ترجیع‌بند و رباعی و مثنوی (جلد ششم است) با دیباچه‌ای به نثر در سرگذشت او و چگونگی گرد آمدن این دیوان، نیمه دوم آن افتاده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: پنج‌شنبه 10 جمادی الاول 1099ق؛ در متن و هامش؛ تملک: الیاس بن بکتاش افندی؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج سبز، 115گ، 15 سطر (9×20)، اندازه: 12×23سم [ف: 12 - 2511]