دیوان گوهری اردبیلی

قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2646-14/96 آغاز: به دل آتشی زعشق اوزده شورحسن برسرما ×× لمعات وجهه انورت قد اصحبت شمس الضحى / جمرات عشقه او قدت واشرقت بنورها ×× نارالله تطلع افئدتا كما تشا؛ انجام: در خاطر تو هیچ نیاید به فضولی ×× کان حسن قضا هست چنین است چنان است / ای گوهری از دیده فشان اشک گهر ×× خونابه دل باز روان از مژگان است کلیات اشعار فارسی و ترکی شاعر است با تخلص «گوهری»، او از شاعران نیمه دوم قرن سیزدهم و نیمه اول قرن چهاردهم هجری است. این دیوان شامل غزلیات و قصاید شاعر است مشتمل بر مدایح ائمه و مدح شاهان قاجار و مدح جهانگیر میرزا؛ خط: نستعلیق، کاتب = شاعر، تا: 1281-1297ق، جلد: تیماج قهوه‌ای، 145گ، 11-18 سطر، اندازه: 14×22سم [ف: 4 - 1929]