دیوان کمال خوارزمی

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2858 آغاز: از کدامین برج یارب تافت این اختر کزو ×× پایه بخت و سعادت سعد اکبر یافته / گلشن آرای قضا بنشاند اندر باغ ملک ×× نو نهالی را کزو آفاق زیور یافته؛ انجام: دایما از دفتر و اوراق در اشکنجه ام ×× وقت آن آمد که خطی برسر دفتر کشم / پای همت در نهم بر فرق چرخ چنبری ×× تا نگوید چون دگر خامش در چنبر کشم نسخه نزدیک به 3450 بیت و مرتب نیست و تخلص «حسین» در آن آمده و قصیده و غزل است. در آن آمده: «سال هشتصد و بیست و هشت از تاریخ ×× باخر رمضان و باول شوال» (ص 56) و «تاریخ رحلت توچو خلد النعیم بود» (=835) (ص 88)، نیز: «ملک جم ده بنیم جرعه حسین ×× که ترا ذوق خواجه جامی است» (ص217)، در آن یاد شده از شاه ابراهیم سلطان و قبة الاسلام خوارزم و شهر خوارزم و فرغان و روح پاک شاهی عالی قدر و سیدی علای جناب و سیدی عالی نسب و امیرزاده میر عبدالله و سلطان کیاکی خان خان کشور و خواجه یونس و خواجه محمد شهاب و سید علای دین و سلطان عهد ابراهیم و عصام دین عصمت و ابن افضل و خواجه سلیمان حکیم و سید اعظم محمد و خواجه ابوالفتح و خواجه بوالوقا و خواجه جامی و شه ملک نویان و خواجه غیاث الدین و الدنیا و تاریخ مرگ او: «گشت تاریخ وفاتش رحمیة الله علیه ×× کز وفا داری سزای رحمت الله بود» (ص331)، و شیخ ابوالحسن و مرثیه شهزاده بایسنغر (ص 234)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9 و 10؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج سبز، 120گ، 15 سطر (16×8/5)، اندازه: 15×24سم [ف: 10 – 1700]