دیوان کمال خجندی

49. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1096-6/186 آغاز: بلبل چه فرستد سوی گل تحفه که درد است ×× بیچاره به جز ناله وفریاد ندارد / ... بوی خوشت چو همدم باد سحر شود ×× حال دلم ز زلف تو آزرده تر شود؛ انجام: این چنین دستگه حسن وملاحت که تو داری ×× گر کند بی سرو پایی زتو سودی چه زیانت / گر جفا خواهم وجور از تو همان است وهم این است ×× ور وفا خواهم ومهر از تو نه این است ونه آن است ... خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: گالینگور قهوه‌ای، 162گ، 11 سطر، اندازه: 12/5×16/5سم [ف: 4 - 1928]