دیوان کشفی دارابی

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 6209 آغاز: گل کند تا سرنوشت عشق از عنوان ما ×× بیت ابروی بتان شد مطلع دیوان ما؛ انجام: چه شود گر به نگاهی دل او شاد کنی ×× بنده خویشتن از بند غم آزاد کنی. الحمدلله که به اواسط شهر صفر المظفر 1256 هجری اختتام این دیوان صورت گرفت واقع در کانپور. غزل است به ترتیب تهجی با تخلص «کشفی، کشفیا»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: اواسط صفر 1256ق؛ در پایان از تاریخ مرگ رضی الدین بن قاضی حبیب الدین در 1262 یاد شده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: میشن قهوه‌ای، 17 سطر، اندازه: 18×26/4سم [ف: 2 - 335]