دیوان کاتبی

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2615/5 آغاز: آفاق پر صداست ز کوه گناه ما ×× کوه گناه چند بود سنگ راه ما؛ انجام: بعهد اگر سوز کاتبی بودی ×× معین است که او آب از جگر خوردی غزلیات و رباعیات از آن؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 9؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 136گ (301-437)، 15 سطر، اندازه: 6×12سم [ف: 8 - 357]