دیوان قطران

18. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2477 آغاز: فغان من همه از زلف تابدار سیاه ×× که گاه پرده لاله است و گاه معجر ماه؛ انجام: باد بالا دشمنانش را زانده چون کمان ×× باد قامت دوستانش را ز شادی چون خدنگ شامل قصاید، مسمط، قطعات و رباعیات قطران است که بدون ترتیب نوشته شده و 3750 بیت است؛ خط: نستعلیق، کا: محمود بن محمد تقی، تا: 1206ق؛ کلمات و اشعار در حاشیه به خط ملک الشعرا بهار شرح و تصحیح شده؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوا، 291ص، 15 سطر (8×15)، اندازه: 14×22سم [ف: 8 - 173]